Het omzetten van textielafval in nieuwe grondstoffen vormt een grote uitdaging voor de Europese industrie. Het recyclen van polyester biedt veelbelovende perspectieven, maar de verdere ontwikkeling ervan vereist dat diverse technische, economische en industriële obstakels worden overwonnen.
Van textielafval naar nieuwe grondstof
Polyester speelt een belangrijke rol in de textielindustrie. Het is duurzaam, licht van gewicht en veelzijdig, en wordt toegepast in kleding, woninginrichting en technisch textiel. Toch blijft het recyclen van afgedankt textiel beperkt. Een groot deel van het gerecyclede polyester dat op de markt verkrijgbaar is, is afkomstig van plastic flessen in plaats van uit gebruikt textiel.
Om de circulariteit binnen de sector te versterken, is het daarom essentieel om ’textiel-naar-textiel’-recycling te ontwikkelen: het omzetten van textielafval in grondstoffen die kunnen worden gebruikt voor de vervaardiging van nieuwe producten.
De belangen zijn zowel ecologisch als industrieel van aard. Een dergelijke sector zou een betere valorisatie van afval mogelijk maken, de afhankelijkheid van primaire grondstoffen verminderen en de Europese productiecapaciteit voor gerecyclede materialen versterken. Un potentiel important, mais des obstacles à surmonter
In zijn analyse die in oktober 2026 werd gepubliceerd, schat Textile Exchange dat het wereldwijde aanbod van textielafval dat geschikt is voor recycling tegen 2030 kan oplopen tot 15 miljoen ton, een stijging ten opzichte van circa 10 miljoen ton in 2025. Het volume aan gerecyclede vezels uit textiel dat geschikt is voor het spinnen, zou tegen 2030 3 tot 5 miljoen ton kunnen bedragen.
Deze cijfers zijn toekomstgerichte schattingen, geen gegarandeerde productievolumes. Ze onderstrepen niettemin het ontwikkelingspotentieel van de sector, en herinneren er tegelijkertijd aan dat slechts een deel van het afval kan worden omgezet in nieuwe vezels.
De samenstelling van textiel, de gebruikte kleurstoffen, de toegepaste behandelingen en de aanwezigheid van uiteenlopende materialen maken het recyclen ervan complex. Het inzamelen, sorteren en voorbereiden van deze materialen is cruciaal om een aanvoer te garanderen die goed aansluit bij industriële processen. De uitdaging ligt daarom niet alleen in het beschikken over een voldoende hoeveelheid afval, maar ook in het waarborgen van de kwaliteit en consistentie ervan.
Thermomechanische recycling: een mogelijkheid tot ontwikkeling
Onder de mogelijke oplossingen maakt thermomechanische recycling het mogelijk om bepaald afval met een hoog polyestergehalte om te zetten in een materiaal dat opnieuw in industriële processen kan worden ingezet. Na een voorbereidingsfase wordt het polymeer gesmolten en vervolgens verwerkt – doorgaans tot korrels – voor gebruik in nieuwe toepassingen. Afhankelijk van de behaalde kwaliteit kan het ook worden gebruikt voor de productie van nieuwe vezels.
Deze technologie kent echter bepaalde beperkingen. Thermische en mechanische behandelingen kunnen de moleculaire ketens van het polyester aantasten en de eigenschappen ervan beïnvloeden. Daarom zijn de kwaliteit van het ingevoerde afval, de procesbeheersing en de gewenste kenmerken van het eindproduct stuk voor stuk essentiële factoren.
Het voorbereiden van materialen, het verwijderen van ongewenste elementen en het beheersen van de eigenschappen van gerecycled materiaal zijn essentiële stappen bij de ontwikkeling van betrouwbare industriële toepassingen.
Het opbouwen van een volwaardige Europese industriële sector
Het succes van textiel-tot-textielrecycling hangt niet uitsluitend af van technologie. Recyclebedrijven hebben behoefte aan consistente en geschikte afvalstromen. Fabrikanten zoeken naar gerecyclede materialen van een betrouwbare, gelijkmatige kwaliteit. Merken en eindgebruikers moeten in staat zijn om deze materialen in hun producten te verwerken, wat helpt om voldoende vraag te creëren.
Economische haalbaarheid vormt een verdere uitdaging: inzameling, sortering en recycling brengen kosten met zich mee, terwijl nieuwe grondstoffen vaak concurrerend blijven. De ontwikkeling van deze sector vereist daarom investeringen, passende industriële capaciteit en duurzame commerciële afzetmogelijkheden.
RE-APS: bijdragen aan het ontstaan van nieuwe oplossingen
Het RE-APS-project past binnen dit perspectief. Door complementaire expertise op het gebied van onderzoek, textieltechnologieën en industriële innovatie samen te brengen, onderzoekt het project de voorwaarden die nodig zijn om textielafval om te zetten in waardevolle materialen.
Het werk richt zich in het bijzonder op de voorbereiding en verwerking van materialen, evenals op de mogelijkheden om gerecycled polyester om te zetten in nieuwe grondstoffen voor de industrie. Grensoverschrijdende samenwerking helpt om wetenschappelijke expertise af te stemmen op de behoeften van het bedrijfsleven en draagt bij aan het ontstaan van nieuwe waardeketens.
Om van textielafval een industriële hulpbron te maken, zijn technologische innovatie, kwaliteit van materialen, samenwerking tussen belanghebbenden en economische levensvatbaarheid vereist. Door obstakels voor de thermomechanische recycling van polyester te helpen wegnemen, neemt RE-APS deel aan deze evolutie naar een meer circulaire Europese textielindustrie.
Ook het lezen waard is de analyse van Reuters die in augustus 2026 werd gepubliceerd, over de investeringen en voorwaarden die nodig zijn voor de ontwikkeling van een Europese sector voor textielrecycling.
